آهستگی

آنچه در من کم است به وفور کم .

بی محابا دویده ام پی روزها

و در این تعجیل:

چه جزئیاتی را که از دست داده ام

دقت در چه لحظاتی را غافلانه رد کرده ام

مزه ی کدام اتفاقهای را پشت گوش انداخته ام

و دویده ام

برای زودتر از زود به انتها رسیدن

غافل از اینکه زندگی در مسیر بودن است ...

پ ن: تو را همانگونه صدا میزنم که در خاطرات گذشته ام بودی: امن.