یهو

رفتم دم پنجره صورتمو از نرده ها بردم بیرون،

توی آسمون یک ستاره ی پر نور دیدم:

بدیش اینه که همه چیز با هم تموم شد

همه چیز با هم

زندگی و کار و احساس ...

چقدر تنها میشوم این روزها، چقدر خالی

و جای خالی اتفاقات قدیم را اتفاقات جدید پر میکنند .

پ ن: با رییس و شرکت رسما خداحافظی کردم ، فینیش .