حقیقت

حقیقت عریان تر از آن بود که بشود چشم به رویش بست:

من نیز خواهم مُرد ...

پ ن: نشستم در سکوت شب از خودم عکس گرفتم ، این صداقت دوربین جدید است که چروکهای گذر عمر را به رویم می آورد . شوخی نیست عمریست که رفته . مثل میلیارد ها آدمی که دیگر نیستند ... مثل نانوای محل که تا هفته ی پیش سر کنجدی کردن بربری و نکردنش چانه میزد و الان تنش زیر خاک است و موجودی کنجد به هیچش نمی آید .